Bij UV-C-straling gaat het over licht met golflengten tussen de 280 en 100 nanometer. Voor het doden van micro-organismen is echter in principe de golflengte van 253,7 nanometer verantwoordelijk. Deze heeft de krachtigste werking op de erfelijke eigenschappen die zich in de celkern van micro-organismen bevinden. De door BÄRO ontwikkelde UV-C-bestralingsapparatuur zijn volgens het concept dat ze exact dat deel van het spectrum bij 253,7 nm emitteren, gelijktijdig leveren ze niet de ongewenste en, van andere apparaten, bekende ozon. Het effect wordt bereikt door het gebruik van kwiklampen met een lage druk. Daarnaast wordt een speciaal soort glas gebruikt. Dit verhindert de emissie van golflengten onder de 200 nm, die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van het prikkelgas Ozon. Stralingsdempers in de systeembehuizing zorgen ervoor dat er geen straling naar buiten treedt. UV-C-stralingstechniek kan daardoor zonder gevaar voor de mens of invloed op levensmiddelenproducten uitgevoerd worden.
